سیستم برقی خودروها در نسل اول به صورت مداری با کلید مکانیکی بر روی داشبورد بود.بدین صورت که برای راه اندازی هر قطعه الکتریکی همچون چراغها و ... باید کلید ان ها توسط راننده فعال شده و مدار مربوطه برقرار میگشت.ایراد این نسل در خال زدن و داغ کردن کلیدها بود.

در نسل دوم رله ها به کمک سیستم برقی خودرو امدند و تنها برق پایه تحریک رله از روی کلید روی داشبورد تامین میشد و دیگر نیازی به کلید و سیم های قطور و بزرگ در سر تاسر خودرو نبود. و اما در نسل های سوم یا همان سیستم مالتی پلکس با آپشنال شدن خودروها دیگر امکان استفاده از کلی سیم و رله در خودروها نبود و وظیفه برق رسانی و فعال کردن تجهیزات به عهده بردهای مختلف خودرو قرار میگرفت.

این بردها دستورات را از کلیدهای روی داشبورد که فقط وظیفه ارسال پالس یا برق منفی را به برد دارند صورت میگرفت و برق تجهیزات از آیسی های موجود در برد که به پایه های یونت و ماژول ها متصل هستند انجام میگرفت.

از مزایای این سیستم ها میتوان به امکان دیاگ و عیب یابی، عدم نیاز به سیم کشی قطور، عمر قطعات بالاتر و امکان شخصی سازی تجهیزات را نام برد.

یکی از این بردها که وظیفه کنترل موتور خودرو را به عهده دارد، ای سی یو یا همان یونیت کنترل
الکترونیکی نام دارد. همان طور که از نام این قطعه مشخص است، حکم مغز را در خودرو دارد.این قطعه حیاطی گاهی به مشکل خورده و خراب میشود که در ادامه به بخشی از این خرابی ها ميپردازیم.